گاهى در اين كتاب شريف از آن نقل مىكنيم ، و ترجمهء جدّ خود مير محمد شفيع را ايراد كرده و فرموده : در سنهء 1125 وفات كرده . محمّد شفيع الجاپلقي « 1 » سيد عالم عامل جليل صاحب روضة البهيّة فى طرق الشفيعيّه است و آن كتاب شبيه است به لؤلؤه در اجازه به پسرش سيد على اكبر ، ملقّب به « آقا كوچك » است . روايت مىكند شيخ شيخ ما ، مرحوم شيخ العراقين حاجى شيخ عبد الحسين تهرانى از او ، از آسيد محمد باقر حجة الاسلام . رضى اللّه عنهم أجمعين . وفات كرد در سنهء 1280 . و هم از مؤلفات اوست كتاب مناهج الأحكام فى مسائل الحلال و الحرام ، و مرشد العوام فى الصلاة ، و القواعد الشريفية فى القواعد الأصولية ، و شرح كرده بر كتاب تجارت روضه و غير ذلك . تلمذ كرده بر جناب شريف العلماء ، و آقا سيد محمد و آسيد محمد مهدى ، پسران آسيد على صاحب رياض ، و بر حاج ملا احمد نراقى ، و بر آقا محمد على بن آقا محمد باقر مازندرانى غروى ، و بر حاج ملا نور على مازندرانى ، و حاج ملا عباسعلى كزازى الأصل كرمانشاهانى المسكن ، و حاجى ملا محمد جعفرآباده‌اى فارسى ، و جناب حجة الاسلام آسيد محمد باقر رشتى شفتى . رضوان اللّه عليهم أجمعين . محمّد شفيع بن رفيع الدين محمّد واعظ القزويني « 2 » فاضل عالم صالح زاهد . بعد از پدر ، مردم را در مسجد جامع قزوين موعظه مىفرمود . ابواب الجنان والد خود را او تمام كرده . معاصر بوده با « ح مل » . ترجمهء قزوين و مسجد جامع آن در ترجمهء ملا خليل قزوينى گذشت .

--> ( 1 ) . در مورد عالم جليل و محدّث نبيل سيد محمد شفيع جاپلقى ر . ك : طبقات اعلام الشيعه ، ج 2 ، ص 625 ؛ ريحانة الادب ، ج 1 ، ص 375 ؛ معجم المؤلفين العراقيين ، ج 10 ، ص 69 ؛ الذريعه ، ج 11 ، ص 292 و ج 2 ، ص 211 ؛ لغت‌نامه دهخدا ، « جاپلقى » ، 25 ؛ بحار الأنوار ، ج 102 ، ص 17 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ص 399 ، الروضة البهيه ، ص 4 و طرائف المقال ، ج 1 ، ص 9 ( از فرزند او ) ( 2 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 276